پپتیدهای رام کننده عمدتاً شامل آفاملانوتید، میریستوئیل تتراپپتید-20 و اکتاپپتید-5 هستند که از طریق مکانیسم های مختلف باعث تولید ملانین در پوست می شوند و معمولاً برای برنزه کردن یا محافظت از نور استفاده می شوند.
آفاملانوتید که به عنوان پپتید برنزه کننده نیز شناخته می شود، یک آنالوگ محرک {{0}ملانوسیت-هورمون (-MSH) مصنوعی است که با فعال کردن گیرنده MC1R، تولید ملانین را تحریک می کند. این در درجه اول به عنوان یک داروی تجویزی برای درمان پروتوپورفیری اریتروپوئیتیک (EPP) برای افزایش تحمل نور پوست استفاده می شود. اگرچه از نظر تئوری ممکن است اثر کمکی بر اختلالات رنگدانه مانند ویتیلیگو داشته باشد، اما یک درمان اصلی نیست.
Myristoyl tetrapeptide-20 یک پپتید محرک ملانین است که معمولاً در لوازم آرایشی استفاده میشود. ژنهای مرتبط با رنگدانه را فعال میکند و سنتز ملانین را تقویت میکند. علاوه بر اثر برنزهکنندگی، دارای خواص ضد التهابی، ضد پیری و اشعه ماوراء بنفش{8}}مقاوم در برابر آسیب است و میتوان آن را به محصولات مراقبت از پوست مانند لوسیونها و کرمها اضافه کرد.
اکتاپپتید-5 با تقلید از عملکرد انتقال دهنده عصبی -MSH، سنتز تیروزیناز را تحریک می کند، در نتیجه تولید ملانین را افزایش می دهد و بدون قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش به یک اثر "خود برنزه شدن" دست می یابد. ویژگی اصلی آن این است که می تواند رنگدانه و درخشندگی پوست را بدون قرار گرفتن در معرض نور خورشید بهبود بخشد.